Adamah

Dit is een binnenkamer - een heilige der heiligen. Wat hier geschreven staat is ontvangen in overgave en stilte. - Treed alleen binnen als je bereid bent om te blijven.

Oh hoe lief heb ik dit lichaam,
hoe koester ik haar
elke cel en elke zenuw
Oh ik herinner mij de dag dat ik
- eindelijk -
je weefsel mocht weven
in de buik van je moeder
met mijn eigen handen
heb ik je naakte begin
uit het stof van de aarde geheven.

Ach waar zou ik zijn zonder jou,
lief mensenkind
in mijn handen bonst verlangen -

adem van mijn adem
geest van mijn geest
vlees van mijn vlees

Laat mij toch naderen
want ik wil jou beminnen
met alles wat ik ben en heb

Mijn hart brand,
mijn hart zindert
- ziek van de Liefde - ben ik
Ik werp mij op mijn knieën
druk het stof tegen mijn bonsend' hart
Oh Adamah
gij zijt van mij en ik van u
weet jij dat niet?

Nu de poort is geopend
van dit heilige der heilige
Daal ik in jou af
kus ik elke cel en elke zenuw
Oh hier ben ik thuis
hier is het heilig

Dit warme vlees
dit heilige geest
de kribbe
gij de moeder
en ik het kind

uit mijn bast vloeit mirre
uit mijn adem wierook
Ik bemin je - hier, nu, binnen
tussen kleden van zuiver goud

Laten wij waden in de stroom 

ons overgeven aan verrukking 

Oh mensenkind - ik adem jouw geur
die opstijgt uit je kruin
Ja hier kroont Liefde
getooid in heilige wederkeer.  

Ik hou van jou -

Rust daar maar in.

< Vorige

↑Terug Naar Boven